Storythai

::EDIT::

ขออิดิทก่อนละกัน
เพราะกว่าจะอัพคงอีกนาน
เอารูปตอนที่ไปส่งลิซ่ามาให้ดูอ่ะ
กลัวว่าถ้ามาลงพร้อมอัพครั้งหน้ามันจะไม่ได้อารมณ์ 55

วันที่ 20 พ.ค. ตอนประมาณ 2 ทุ่ม ก็ถึงสุวรรณภูมิ
ไปกับโฮสต์ของลิซ่า รถตู้คันเบิ้มเลย
มีพ่อแม่(ไทย)ของลิซ่า, แพ็ตตี้, พีม
แล้วชั้น, เติ้ล และพี่เดียร์ก็เป็นผู้ร่วมเดินทาง
สักพักนึงครอบครัวของเก่งก็มา
แต่สเตฟเฟ่นดันไม่มา เพราะกลัวคิดถึงบ้าน
แพ็ตตี้ผิดหวังไปเลยอ่า หุหุ
พอพวกเด็กAFS เยอรมันมาก็คึกคักกันเลย
ทุกคนเหมือนอายุ 20 มากเลยอ่ะ
แต่พอเอาเข้าจริง ๆ ถ้าไม่อายุเท่าชั้น(17)ก็เด็กกว่า
แก่กว่าก็มีนะ แต่น้อย
พอลิซ่ามาถึงก็ทักทายกัน แล้วก็ถ่ายรูป ๆๆๆๆๆๆ
ผู้ชายเยอรมันหล่อทุกคนเลย...อยากบินกลับไปด้วยชิบ
55..ขนาดชั้นมีคน ๆ นึงอยู่ด้วย ยังเก็บอาการไม่อยู่อ่ะ>,<





ฝรั่ง 2 รูปล่างอ่ะ น่ารักมาก ๆ
ดูเป็นผู้ใหญ่สุด ๆ แต่ไปถามมา เด็กกว่าชั้น 3 เดือนอ่ะ
โอ้วววว....มายบุดด้า
ส่วนเด็กไทยใจงามก็คือ พีมมี่ น้องสาวแพ็ตตี้




อันนี้มอบของที่ระลึกที่นัดกันไว้กับเก่ง
เป็นรูปที่ทำจากโฟโต้ช็อปอ่ะ
รวมรูปที่เคยไปเที่ยวกัน หรือที่เคยถ่ายไว้อ่ะ
รูปตอนที่ไปเที่ยวกับครอบครัวเก่งอ่ะ เยอะสุด
กว่าจะได้มาเนี่ย ปาดเหงื่อเลยอ่า
มีปัญหาที่ไฟล์ประมาณนั้น ไปเจอร้านที่พี่เค้าใจดีแก้ให้
ไม่งั้นชั้นคงได้แค่โบกมือหยอย ๆ ให้ลิซ่าแหละ เอิ๊กๆ

มามะ...ถึงตาชายหนุ่มตาน้ำข้าวบ้างละ กรี๊ดด



คนเสื้อเขียว แจ็คกเก็ตครีมอ่ะคนฮังการี่ หล่อมากกกกก..ชื่อ เดวิด
หล่อจนน่าซบ (สังเกตยัยแพ็ตตี้ ทางขวาดิ)
แต่หล่อไปอ่ะ..ไม่สเปค หุหุ แต่ก็ชอบอ่ะ
เอ๊ะ..อะไรข๊องมัน??
ส่วนคนเสื้อฟ้าเป็นสตาฟเยอรมันที่ประจำที่ไทย
ชั้นนี่แรดสุด ๆ ไปเลยอ่ะ ขอถ่ายจนเหงื่อแตก



ผู้ชายคนนี้อายุ 18
เป็นคนแรกเลยที่ปิ๊งที่สุวรรณภูมิ 55
ชื่อ ฟาเบียน สูงและน่ารักดีเฟรนด์ลี่ดีมาก ๆ ดูเหมือนดีกว่าเดวิดอีก




สตาฟ AFS อีกคร้ง
สูงโคตร ๆ ยังดีนะ ชั้นสูงเลยไหล่เค้ามาหน่อยนึงอ่ะ




มาถึงสุดที่กรี๊ด..กรี๊ดที่สุด
คนนี้เป็นลูกครึ่งเยอรมัน-ฝรั่งเศส
เห็นครั้งแรกไม่ค่อยปิ๊ง
เพราะนึกว่าเป็นผู้หญิงอ่า
พอรู้ว่าเป็นผู้ชายนี่...แทบเสียสติ
เพราะเค้าจะได้เวลาไปเช็คหนังสือเดินทางแล้วอ่ะ
อู๊ยยย...ทำไมตูมันโชคร้ายงี้ฟะ (คิดในใจนะ)
ก็ยังดี ที่มีคน ๆ นึงไปด้วย เลยไม่ค่อยเท่าไร

หมดสต็อกและ..ผู้ชายทั้งหลาย
แต่ความจริงมีเก็บรายละเอียดอีกเพียบเลย
เพียงแต่กลัวว่า..ถ้าเอามาลงหมด ไดคงแหกอ่ะ

สรุป...ได้กลับบ้านเกือบตี 1 วันจันทร์ไป ร.ร.
ง่วงจนหัวฟูเลย 55 ยังไงวะ??

ดีใจมากที่ได้เจอ"คนที่คุณ(เพื่อน ๆ)ก็รู้ว่าใคร" อีกครั้ง
ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้เจอ ทำใจไว้และ
ตื่นเต้นแทบตาย พอรู้ว่าจะมาอ่ะ
กะว่าจะเลิกชอบ ก็เลยทำไม่ได้
โคตรงงกับตัวเองเลย
ก่อนกลับก็อุตส่าห์มองตากันหวานซึ้ง
(ตูซึ้งไปคนเดียวอ่ะดิ) 55

ตอนนี้ลิซ่ากลับไปได้เกือบ 1 อาทิตย์แล้ว
โคตรซึ้งเลยที่ลิซ่าบอกว่าชอบเมืองไทยมาก ๆ และไม่อยากกลับ
รู้สึกโหวง ๆ เหมือนกันตอนที่ไปส่ง
เพราะวันนั้นเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอกันแล้ว
แต่ก็เชื่อว่า อนาคตคงได้เจอกันอีก
เพราะยังไงก็เพื่อนกัน และจะติดต่อทางเมลเรื่อย ๆ
อยู่ที่ ร.ร. บางทีเห็นคนอื่นเป็นลิซ่าด้วยอ่ะ
คิดถึงมาก ๆ
คิดค่าคิดถึงเป็น ตั๋วเครื่องบินไป-กลับเยอรมันละกัน
กึ๋ยย..ล้อเล่น!!
((อัพตัวหนังสือสีเขียว ๆ เพราะลิซ่าชอบสีเขียวว))






**********************************************************

ฮาโหลลลล...สวัสดีทุกคน
กว่าจะถึงเวลาที่ชั้นจะได้มาอัพก็นานเอาการอ่ะ
ไม่ได้อัพมาตั้งเกือบเดือน
แต่ก็วนเวียนแถวเนี้ยะแหละ
เม้นท์กลับทุกคนเลยยย...
ที่มาอัพช้าก็เพราะไม่มีเวลานั่นเอง

วันนี้เปิดเทอมวันที่ 3 แล้ว
เป็นพี่ ม.6 (แต่หน้าเด็ก) มา 3 วันแล้วนา
แต่ดูอาการตัวเองยังไม่อยากจะเป็นแบบนั้นเลย
ชีวิตวัยมัธยมชักจะเหลือน้อยเต็มที (ทำตาซึ้ง ๆ)
อีกไม่นานก็ต้องเริ่มยื่นโควต้าสอบตรงทั้งหลาย
เฮ้อออ..ผ่านไปช้า ๆ หน่อยก็ดีนะ เวลา

เปิดเทอมวันแรกก็ได้พบว่า เพื่อนรักหายไปหนึ่งคน
นั่นก็คือ..."นังโอเล่" เพื่อนร้ากกกกของชั้น
มันดั๊นมาเข้าโรงพยาบาลวันที่จะเปิดเทอมอ่ะ
มันเป็นโรคไซนัส ที่ดูเหมือนจะรุนแรง
เลยไม่ได้อัพเดทข่าวสารเรื่องผู้ชายกันเลยเนี่ย
ดูซิ...ป่านนี้นอนซมอยู่โรงพยาบาล
จะไปเยี่ยมก็ไกล๊..ไกล ไอ้วันที่จะไปนะ
แม่งก็นัดประชุม กกน. (กรรมการนักเรียน..เว้ย)
วันนี้กะจะเขียนจดหมายร่าวยาวมหาเรื่องผู้ชายไปให้มัน
พลอยก็บอกว่า มันป่วยจนตาบวมปิดอ่านไม่ได้
สงสารซะจริง ๆ...งี้หมอหล่อ ๆ มึงก็ไม่มีสิทธิ์มองอ่ะดิ
หายเร็ว ๆ ก็แล้วกัน..จะได้กลับมาแรดกัน
ขาดมึงไปนะ กูเหมือนเจ้าหญิงขาดรองเท้าแตะสำหรับใส่ไปอาบน้ำเลย
(เอ๊ะ..ยังไง??)


รูปนี้ชั้นเหมือนแม่เล้าเลยอ่า..55
"อีคนซ้าย(โอเล่) หายให้มันเร็ว ๆ
เลือดกระเทยแท้ต้องอึดไม่ใช่เหรอวะ มึงเคยบอกกูอ่ะ"
"อีคนขวา(เต่า) นับวันมึงแรดขึ้นทุกวัน น้อย ๆ หน่อย 55"

เปิดเทอมวันแรกก็ตรวจสุขภาพเลย
แอบถูกใจพี่คนนึงที่เป็นอาสาสมัครอ่ะ
น่ารัก...หน้าเหมือนเป็ดเลยอ่ะ
ตกลงน่ารักป่าวฟะ?? น่ารักเซ่
อาจจะไม่เด่นที่สุดแต่ว่า พี่แกก็โดนจาย
ใครเห็นคงจะชอบพี่คนที่ขาว ๆ สูง ๆ ล่ะซิ
แต่นั่นไม่ใช่สเป็ค..มีคนน่ารักกว่านั้น (ในสายตาชั้น)

มีคนมันมาบอกแม่ชั้นว่า
มันจะปั่นเกรดเทอมนี้แข่งกะชั้นเว้ย
อ่ะนะ...อยากจะบอกว่า เชิญมึงตามสบาย
กูไม่รับคำท้า เพราะกูไม่ได้เรียนเพื่อแข่งกับใคร
กูเรียนเพื่ออนาคต ไม่ได้เรียนเพื่อเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ
มึงคิดอยากจะเอาชนะก็เรื่องของมึงคนเดียว
แล้วเดี๋ยวมึงก็คงรู้เองว่ามึงมีความสุขรึเปล่าที่ทำแบบนี้
อย่าหาว่ากูอวดดี อวดเก่ง อวดรู้เลยนะ
แต่ทางที่ดีอ่ะมึงไปท่อง อะ อิ อุ เอะ โอะ ก่อนเหอะว่ะ
ก่อนที่มึงจะมาแข่งกับกูอ่ะ!!!
พูดง่าย ๆ มึงดูตัวเองหน่อยเหอะว่ะ


ตอนนี้สภาพของหัวจายกลับมาว่าง(เกือบ)โล่งอีกครั้ง
ชั้นอุตส่าห์หวังจะได้เจอกับเด็ก ม.4 ถูกจายยย..ปรากฎว่า
 "ไม่มี"
เหอ ๆ...ห่อเหี่ยวสิ้นดี มีแต่คนที่แอบปลื้มมมม โฮะ ๆ
คนที่เรียนเอยูเอห้องเดียวกันคนนั้น
ที่เคยเล่าให้ฟังหน้าที่แล้ว
คนที่เค้าเป็นคนถอนทุนค่าเรียนเอยูเอให้ชั้นเอง กร๊าก
ยิ่งรู้จักกันยิ่งซาบซ่านในหัวใจ เอิ๊กๆๆ
เพี้ยน ๆ ซะละตู

ลุคไดชั้นช่วงนี้มีคนรายงานว่าสีสันสดใส
อ่ะนะ...คล้าย ๆ ฮวงจุ้ย
สีสันไดอารี่สดใส ชีวิตจะได้สดใสตาม
เกี่ยวกันป่ะวะ??


วันอาทิตย์ที่ 20 นี้จะไปส่งลิซ่าที่สนามบิน
รู้สึกใจหายเล็กน้อย บอกแล้ว..เวลามันผ่านไปเร็ว
ลิซ่าก็เป็นฝรั่งที่นิสัยคล้าย ๆคนไทย
รู้สึกดีใจมากที่ได้เป็นเพื่อนกัน
ตอนที่เคยไปเที่ยวด้วยกันหลาย ๆ ครั้งสนุกมาก
แล้วก็...คิดว่าในอนาคตก็คงได้พบกันอีกแน่นอน
หวังว่า ชั้นคงได้ไปเที่ยวเยอรมันซักครั้งเหอะ
Ich werde dir vermissen.

 

-- โชคดีนะลิซ่า...หวังว่าเราคงจะได้เจอกันอีก
-- หัวใจผมว่าง จะมีใครบ้างจับจองงงงงง..เอิ๊ก ๆ
-- ต่อไปนี้จะพยายามทำตัวรักการอ่านหนังสือเรียน
-- เทอมนี้กูจะเอา 4 ทุกวิชา (4 คะแนนเต็ม 20 นะ) 55
-- หายเร็ว ๆ แล้วกลับมาแรดด้วยอีโอเล่
-- ร้าก...ตอง มายด์ พัช บลาสต์ เดือน
-- เวลาที่มี...จะพยายามใช้ให้มันคุ้ม
-- ดองไว้นานเก็บกดเกิน...เลยอัพยาววว